Sri Lanka zit vol contrasten, in geuren en kleuren

We hadden nog een paar laatste dagen in Maleisië, voordat we via Singapore naar Sri Lanka zijn gevlogen. Malacca is een kleine stad in het zuiden van Maleisië en is bekend van de Straat van Malacca. Hier is de Indische Oceaan op zijn smalst tussen Sumatra, Indonesië, en Maleisië. Bij aankomst blijkt de stad hierdoor een gewilde strategische locatie te zijn geweest bij de kolonisten van de 16^e tot de 19^e eeuw. In volgorde hebben de Portugezen, de Nederlanders en de Engelsen hier de scepter gezwaaid, waarvan de Nederlanders het maar liefst 160 jaar hebben volgehouden, tussen 1641 en 1798, in hun zwaarbeveiligde fort. Overal zijn er overblijfselen uit die tijd te zien, zoals grafstenen met Oudnederlandse teksten en een waar Stadhuys.



Links de kerk, in het midden de kloktoren en rechts het Stadhuys, gebouwd door de Nederlanders


Singapore daarentegen is een moderne stad met enkele oude wijken, maar de hoge kantoorgebouwen overheersen hier duidelijk. Het is voor ons een grote overgang, we zijn gewend geraakt aan de overvolle chaotische straten in de rest van Azië. De credit card van Yoni zou hier op ons moeten wachten in het hotel, maar we geven aan de term ‘track and trace’ een nieuwe betekenis. Na een zoektocht van twee dagen vinden we de brief op het hoofdkantoor van Singapore Post, op weg naar het vliegtuig naar Nederland, ‘return to sender’, omdat ons hotel deze tegen onze afspraak in niet aannam.

 

 

Daarna zijn we onze reis vervolgd naar Sri Lanka. Dit land heeft ons hart gestolen. Wat een mooi land is dit. Het land heeft een historie van drieduizend jaar oud. Toen we in Europa nog in berenvellen liepen, werden hier al complete steden en paleizen gebouwd bovenop rotsen en bergtoppen.

Hier trekken we rond met een groep. Na drie maanden kunnen we weer met iemand Nederlands praten en dat is best raar. We hebben geweldige mensen ontmoet en een prachtige tijd gehad, maar we zijn toch ook wel blij dat we weer alleen verder kunnen. We hebben het land erg goed leren kennen door onze geweldige gids, Ajith. Hij heeft in Weert Nederlands gestudeerd en kent ons Limburgse land dan ook goed. Het is leuk om er met hem over te praten. Hij verstaat en praat zelfs een beetje dialect. Ajith, es-toothee, dankjewel!

De mensen in Sri Lanka zijn zeer vriendelijk en behulpzaam, meer nog dan in de andere landen die we hebben bezocht. We zijn hier zelf ook een bezienswaardigheid, zeker als we door kleine stadscentrums lopen waar weinig toeristen komen. Veel mensen zijn arm, en hebben alleen een fiets. Maar 25 procent van de mensen heeft een auto en eenzelfde percentage leeft onder de armoedegrens. 30 procent van de kinderen heeft ondergewicht. Ze vragen ons regelmatig om 'bonbon', snoepjes, die we uitdelen in een schooltje en op straat. Gelukkig zien we enorm veel vooruitgang in het land, er wordt veel ontwikkeld en gebouwd. Sri Lanka is dan ook één van de landen met de meeste vooruitgang ter wereld.

Deze foto laat volgens ons perfect zien hoe we denken over Sri Lanka. Er is nog een lange weg te gaan, maar dit jongetje straalt uit dat er zeker hoop is. Dankjewel Bep voor de mooie foto!

We bezoeken de prachtige gouden grottempel van Dambulla, die bovenop een rots in vijf grotten is gebouwd. Daarna verkennen we op de fiets een vroegere hoofdstad uit de Middeleeuwen, Polonnaruwa. Het is voor mij heerlijk om weer eens op de fiets te zitten, ik voelde me als een kind zo blij!

 

 

Na een paar dagen langs de kust rijden we naar het centrale gebergte. Hier ligt Nuwara Eliya, eerst Little England genoemd, waar de wereldbekende Ceylon thee vandaan komt. Op deze theeplantages wordt nog met de hand geplukt, dit in tegenstelling tot de Cameron Highlands in Maleisië, waar industrialisatie wel al heeft toegeslagen. Een goede plukker heeft op het einde van een werkdag 18 kilo theebladeren geplukt. Zonder oefening is het al moeilijk om een kilo bij elkaar te plukken. Het proces van drogen, fermenteren en sorteren wordt ons uitgelegd in een lokale plantage die zoals alle andere eerst van de Engelsen is geweest. Bij Horton Plains bezoeken we het einde van de wereld, World’s End, waar een grote kale vlakte ineens eindigt in een verticale afgrond van maar liefst 1050 meter hoog. Je voelt je net een vogel als je er op de rand van de afgrond ligt.

 

Ajith heeft op de route regelmatig een leuke stop voor ons, waar we meer leren kennen over de cultuur en lokale gebruiken. Kokosbomen, zo leren we, worden van top tot teen gebruikt, als bouwmateriaal, en voor bemesting, olie, touw en natuurlijk de kokosmelk die als basis wordt gebruikt voor de overheerlijke curries. Op de foto hierbeneden is de vrouw een boemboe aan het maken, gemaakt van verse kruiden en specerijen die samen een heerlijke geur verspreiden. Ik zou jullie graag die geuren laten ruiken, maar daarvoor moeten we nog iets uitvinden!
 

 

In Trincomalee hebben we een dagje vrij en die kans nemen we dan ook aan om de stad te bekijken. Het is er niet zo toeristisch en we zijn dan ook de enige toeristen. Twee jongens fietsen zelfs tegenelkaar aan als ze hun nek verrekken om ons met interesse na te kijken. Op het strand zijn wel 25 vissers samen aan het werk om een gigantische vangst binnen te trekken. In hun grote net zat met gemak een ton vis.

We hebben een goede chauffeur, die naar eigen zeggen ‘op zijn gevoel’ rijdt. Dat moet ook wel, want regels zijn er weinig. Hier wordt de weg gedeeld door wandelaars, fietsers, brommers, auto’s, vrachtwagens en bussen. Toeterend wordt een tweebaansweg hier zomaar vijfbaans, alles haalt zich in twee richtingen tegelijk in.

In de Tempel van de Tand in Kandy zien we de dagelijkse ceremonie waar vele duizenden mensen op af komen. Het is er dan ook een drukte van jewelste, zeker omdat er ook veel kinderen in witte uniformen op schoolreisje zijn. Ze vinden het prachtig om met ons te praten en te lachen. Iedereen wilt de trap op naar boven in de tempel. Hier is een gouden kist te vinden waar de tand van Boeddha in ligt. Al duwend tussen de pelgrims met offers in hun handen, voornamelijk paarse en gele lotusbloemen die heel kenmerkend geuren en witte jasmijnbloemetjes, komen we aan in de drukke ruimte waar wordt geofferd en gemediteerd en waar we een glimp opvangen van de gouden kist.

Kolonisten hebben ook hier eeuwen gezeten. Net als in Maleisië zijn hier Portugezen, Nederlanders en Engelsen geweest, met name voor de specerijen, thee, kaneel, koffie, rubber, hardhout en edelstenen. Overal zijn overblijfselen te vinden, zo ook in Trincomalee, waar we een kerkje bezoeken en Fort Frederick. Galle is het best bewaard. Het is een versterkte stad in de vorm van een ster, met de azuurblauwe Indische Oceaan op de achtergrond. Het bekende embleem van de VOC (Vereenigde Oostindische Compagnie) is hier in Azië overal regelmatig te vinden, zo ook in Galle.

 

 

Sri Lanka heeft nog veel wildreservaten. In het wildreservaat Yala National Park hebben we geluk: we zien er twee luipaarden! Ze liggen rustig te wachten tot de schemering invalt en ze kunnen gaan jagen. Ook spotten we er olifanten, mangoesten (een katachtig roofdier), ooievaars, flamingo’s, krokodillen, hagedissen, varanen, leguanen, wilde zwijnen, ijsvogels, papegaaien, groene bijeneters (op de foto), adelaars, herten en waterbuffels. Het park ligt aan de Indische Oceaan en is nu, buiten het moessonseizoen, erg droog en stoffig. Omdat een groot deel is afgesloten voor mensen, is het erg druk in het park met halfopen safarijeeps.



Ondertussen hebben we er al meer dan honderd dagen op zitten, maar gelukkig is de reis nog lang niet ten einde. We zijn een paar dagen in Hong Kong. Daar laten we Azië achter ons en komen we aan in Oceanië. In Nieuw-Zeeland zullen we de komende weken doorbrengen. Nieuw-Zeeland verwacht in het komende weekend een tropische storm, Lusi, met zware regenval en wind tot gevolg. We hopen dat de cycloon in kracht afneemt en dat de schade beperkt blijft. Nieuw-Zeeland heeft al genoeg meegemaakt en zeker Christchurch na zijn zware aardbeving van enkele jaren geleden.